Ο Φώτης Ιωαννίδης βγάζει την φανέλα με το τριφύλλι μετά από 5 χρόνια και ετοιμάζεται να φορέσει μια άλλη πράσινη, εκείνη της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Σε αυτά τα 5 χρόνια κατάφερε να εξελιχθεί, να γίνει πρωταγωνιστής, να φορέσει το περιβραγχιόνιο και έν τέλει να γίνει η ακριβότερη πώληση παίκτη στην ιστορία του Συλλόγου.
Ο Ιωαννίδης δεν ήταν σε καμία περίπτωση ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που είδαμε με τα χρώματ ατου Συλλόγου, ούτε το κορυφαίο κανόνι μας. Ούτε κατάφερε η παρουσία του να συνδυαστεί με πρωταθλήματα και Ευρωπαϊκές πορείες.
Πέτυχε όμως κάτι άλλο, το οποίο ξεφεύγει από το χορτάρι, κάτι το οποίο είχαμε ξεχάσει ως εικόνα και συναίσθημα. Η αγωνιστική του αναρρίχηση με τον Γιοβάνοβιτς και ο πρωταγωνιστικός ρόλος που απέκτησε, τον έκανε είδωλο για τα παιδάκια και η φανέλα του έγινε must για κάθε παιδικό δωμάτιο, ενώ στο γήπεδο οι θύρες γέμιζαν με Ιωαννίδηδες.
Έγινε σημείο αναφοράς για την ομάδα και ένα από τα πιο hot ονόματα του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο ποδοσφαιριστής που συζητιόταν παντού και τον ήξερε μέχρι και ο κάθε άκυρος, ήταν ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Έλληνας, πιτσιρικάς και επιθετικός. Τι καλύτερο για να γίνει είδωλο;
Κι όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Ο Ιωαννίδης μου τράβηξε την προσοχή αρχικά στο πρώτο ματς με την Μπράγκα, όταν ενώ όλοι πανηγύριζαν την μείωση στο σκορ που επετεύχθη στις καθυστερήσεις επειδή μας έδινε ελπίδες πρόκρισης για τον επαναληπτικό, εκείνος ήταν ο μόνος που έτρεξε να μαζέψει την μπάλα από τα δίχτυα μπας και προλάβουμε κάτι περισσότερο από μια ήττα.
Ύστερα μια δήλωση του μετά την ήττα από τον Ατρόμητο για το Κύπελλο μέσα στην Λεωφόρο, όταν χωρίς πολλά-πολλά πήρε την ευθύνη για το πέναλτι που έχασε και δήλωσε κοφτά πως η πρόκριση θα βαφτεί πράσινη στον επαναληπτικό, τόσο απλά.
Όλο αυτό το πακέτο λοιπόν, τον έκανε ιδιαίτερα ελκυστικό στα μάτια του κόσμου, μιας και στα...μάτια του έβλεπαν τον νέο ηγέτη του Συλλόγου που θα έγραφε ιστορία με την ομάδα για τα επόμενα χρόνια και θα είναι εκείνος που θα σηκώσει το πρωτάθλημα ξανά, σαν αρχηγός.
Τελικά αυτό δεν συνέβη, όμως αυτή η ξεχασμένη εικόνα που μας ξύπνησε ήταν αρκετή και πολύ σημαντική...
ΥΓ: Από έναν άνθρωπο που ποτέ δεν του άρεσε ότι έβλεπε τον αρχηγό της ομάδας να μην πανηγυρίζει τα γκολ του με τον κόσμο και που είχε ξενερώσει με την ιστορία στο πάρκινγκ έλεγε σε κόσμο πως εκείνοι ευθύνονται που η ομάδα δεν παίρνει τίτλους...
ΥΓ2: Μακάρι να μεγαλουργήσει στην ομάδα και μακάρι να επιστρέψει στον Σύλλογο, ώστε να πετύχει όσα δεν πέτυχε μέχρι σήμερα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου