Αφήνοντας στην άκρη το αυτονόητο πως στα προκριματικά το μόνο που μετράει είναι οι προκρίσεις και όχι η μπάλα, ο Νίστρουπ πρέπει να διορθώσει άμεσα ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε όλα τα φετινά παιχνίδια του τριφυλλιού.
Τόσο στους αγώνες με την Πάξι που φλέρταρε με την παράταση, όσο και με την ΤΣΣΚΑ 1948 που δεν την απέφυγε, οι παίκτες του έβγαλαν μια συμπεριφορά που δεδομένα θα μας στοιχήσει κάποιους βαθμούς ή ακόμη χειρότερα κάποια πρόκριση.
Κι αυτό το μοτίβο που βάζει την ομάδα να παίζει με την φωτιά, έχει να κάνει με την εμφάνιση της αγωνιστικής παθητικότητας, όταν τα πράγματα πάνε καλά. Μια...δυσλειτουργική συμπεριφορά που επιτρέπει στον αντίπαλο να παραμένει ζωντανός στο παιχνίδι.
Στο πρώτο ματς κόντρα στην Πάξι, ενώ βρεθήκαμε να προηγούμαστε με 0-2, χάναμε αρχικά ευκαιρίες για ψιλου πήδημα ώστε να κλειδώσουμε την πρόκριση και ύστερα δίναμε μέτρα στον αντίπαλο, σαν να...περιμέναμε να δεχτούμε τέρμα, όπως κι έγινε.
Στον επαναληπτικό κι ενώ η πρόκριση ήταν στο...γκολ, η ομάδα έδειξε μια μη αναμενόμενη χαλάρωση κι απέφυγε τα χειρότερα 5' πριν το τέλος.
Στα παιχνίδια με τους Βούλγαρους, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Σόφια, η ομάδα όχι μόνο δεν έδειξε να επηρεάζεται θετικά από τα πρώτα γκολ που έβαλε αλλά διαχειρίστηκε την υπέρ της συνθήκη με εντελώς λάθος τρόπο, δίνοντας χώρους και παίζοντας αμυντικά, μέχρι να...δεχτεί την ισοφάριση, κάτι που έγινε και στα δύο παιχνίδια.
Το ίδιο μοτίβο δεν είναι...ανάγκη να επαναληφθεί στα play off του Conference. Είναι υποχρέωση του Νίστρουπ να το λύσει άμεσα καθώς αυτό έχει να κάνει κυρίως με την νοοτροπία των παικτών και όχι απαραίτητα και μόνο με την φυσική κατάσταση.
Να το λύσει τόσο για το καλό της ομάδας, όσο και για την δική μας υγεία...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου