Όταν τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα

 Πόσα χρόνια περιμέναμε την σημερινή μέρα...

Πόσες μέρες περιμέναμε "εις επανιδείν φίλε" της ΚΑΕ και η "ΠΑΡΑ μα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δύσκολη απόφαση" του Ζοτς να σβηστούν μια για πάντα με την ανακοίνωση της επιστροφής του...

Πόσους αγώνες βαρεθήκαμε να βλέπουμε τους λάθος ανθρώπους στον πάγκο της ομάδας μας...

Πόσες φορές τραγουδήσαμε το σύνθημα του περιμένοντας να βγει στο ΟΑΚΑ και να στρίψει προς την άλλη πλευρά...

Πόσα καλοκαίρια ξεκινούσαν με την ευχή να επιστρέψει...

Κι εκεί που πλέον το είχαμε πάρει απόφαση πως ό,τι έγινε έγινε και πρέπει να το αφήσουμε στο παρελθόν, η φημολογία από τον περασμένο Δεκέμβρη φούντωνε ολοένα και περισσότερο, μέχρι χθες όπου οι αγαπημένες λιτές ανακοινώσεις της ΚΑΕ είπαν ουσιαστικά πως ναι, τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Και έτσι ένα καλοκαιρινό πρωινό Δευτέρας πέρασε στην αιωνιότητα...

Μόνο χαμογέλα, μόνο συγκίνηση, μόνο περηφάνεια...

Όχι για ένα σπουδαίο τίτλο ή μια απερίγραπτη νίκη αλλά για μια επιστροφή που φέρνει μαζί και τα καλύτερα μας χρόνια πίσω.

Σήμερα μπήκαν οι βάσεις για μια...ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΤΗΤΑ. Όπως είχαν μπει και το καλοκαίρι του 1999, όταν ο...Γκαστόνε πατούσε στην Αθήνα για να απογειώσει το τριφύλλι. Μόνο που τότε δεν ξέραμε, ενώ τώρα είμαστε 1908% προετοιμασμένοι. 

ΥΓ: Κανένα ταμείο δεν θα γίνει στο τέλος και καμία προσπάθεια δεν θα κριθεί όταν καταλήξουν οι κούπες. Τα συμπεράσματα βγήκαν, η επιτυχία επετεύχθη!

ΥΓ2: https://www.panathinaikospress.com/2012/06/blog-post_6347.html

ΥΓ3: https://www.panathinaikospress.com/2012/06/o.html